wtorek, 15 lipca 2014

wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej :D

Dzień 67
Dziś powrót do Szczecina. Zajechaliśmy na dworzec stosunkowo wcześnie, bo nie miałam biletu. Pociąg objęty jest całkowitą rezerwacją miejsc i przy kupnie biletu okazało się, że nie ma już miejsc siedzących. Na szczęście po wejściu do pociągu okazało się, że znalazło się siedzonko dla mnie w wagonie bezprzedziałowym. Nikt mnie w międzyczasie nie przegonił, więc podróż minęła spokojnie. Pociąg przyjechał planowo, bez żadnego opóźnienia. Miło :) 
W domku czekała na mnie mamusia :)

poniedziałek, 14 lipca 2014

relacja

Dzień 66
We Wrocławiu byliśmy koło 11, iw  pierwszej kolejnosci podjechaliśmy do Parku Południowego. Bardzo urokliwe miejsce. Potem udaliśmy się na miejsce zjazdu, tj. byłego Zakładu Rehabilitacji Zawodowej Inwalidów. Obecnie jest to Ewangelickie Centrum Diakonii i Edukacji im. ks. M. Lutra, w którym działa kilka instytucji, m.in dom pomocy społecznej, przedszkole i różnego rodzaju szkoły dla osób niepełnosprawnych i zdrowych. 

W momencie naszego przybycia, bylo już kilka osób. Zaczęło się rozpoznawanie, wspominki. Przyznam, że czułam się trochę nie na miejscu. W końcu byłam tylko osobą towarzysząca, z zupełnie innej bajki. Niestety nie mam też łatwości w nawiązywaniu kontaktów, więc czułam się trochę obco.

Jak zjechali się wszyscy, zaczęła się impreza. Pogadałam trochę, potańczyłam i dość wcześnie opuściłam zabawę. Jacek poszalał do 4 nad ranem. Śniadanko, trochę żartów przy stole, a o 13 wyjazd.

Przed wyjazdem do Wrocławia planowaliśmy spotkać się ze znajomą, ale niestety miała inne plany. Na szczęście plany jej się zmieniły i zadzwoniła, że jeśli nadal mamy ochotę to możemy się spotkać. Wyruszyliśmy więc na rynek, a tam znów spotkaliśmy zjazdowiczów. Ponieważ mieliśmy jeszcze sporo czasu, to poszliśmy z nimi coś wszamać. Pożegnaliśmy się i poszlismy w kierunku fontanny, gdzie byliśmy umówieni. Po chwili przyszła nasza znajoma, zwerbowała jeszcze kilku innych iponków wrocławskich. Miło spędziliśmy czas przy różnego rodzaju napojach i lodach. Koło 20 pożegnaliśmy się, bo o 21 z minutami mieliśmy ostatni pociąg do Strzelina. 

Zajechaliśmy wykończeni. Trudno było się obudzić, a i w ciągu dnia przysypialiśmy. Starzeję się chyba ;)

niedziela, 13 lipca 2014

wyczerpana

Dzień 65
Przed chwilą wróciliśmy z Wrocławia. Dwa pełne wrażeń dni za nami. Dodam, że bardzo wyczerpujące. Na tyle, że nie jestem w stanie dziś o nich napisać.

Pierwsze chwile we Wrocku. Park Południowy i ja w towarzystwie Fryderyka Chopina :)

sobota, 12 lipca 2014

zjazd

Dzień 64
Zaraz ruszmy w drogę do Wrocławia. Celem podróży jest spotkanie osób, które uczęszczały do Zakładu Rehabilitacji Zawodowej Inwalidów. Brzydka nazwa. Już dziś nie funkcjonuje, tak samo jak i cała instytucja. Jacek będzie miał okazję spotkać się ze znajomymi po latach, ja jadę tylko na doczepkę ;) Podobno w zjeździe ma wziąć udział 49 osób. Wracamy jutro.
Do zobaczenia...

piątek, 11 lipca 2014

złoty napój

Dzień 63
Lenistwa ciąg dalszy...

Dziś nieco więcej połaziliśmy. Zaszliśmy na targ, do przychodni, na pocztę i do marketu. Pomalutku, bez pośpiechu... Pogoda fajna. Słonko nie zbyt nachalne, ciepło, ale nie upalnie....

A wieczorem orzeźwiający złoty napój. Wasze zdrowie!

Jutro wypad do Wrocławia... ale o tym jutro...

czwartek, 10 lipca 2014

poduszka

Dzień 62
Urlop upływa leniwie, czasami aż nadto ;P
Popołudniowy spacerek... Wstąpiliśmy do sklepu i kupiliśmy poduszkę w kwiatki. Może sny na niej będą bardziej kolorowe :)
Kasia, bratanica Jacka upiekła dziś ciasto marchewkowe. Ma talent po wujku. Ogólnie dość sceptycznie podchodziłam do tego wypieku, jakoś marchewki, nijak nie pasowały mi do ciasta. A jednak się pomyliłam, bo ciacho wyszło naprawdę smaczne :D

środa, 9 lipca 2014

Jacek

Dzień 61
Pada. Mocno. Długo już. Powietrze zrobiło się rześkie, łatwiej oddychać. 
Ogarnęliśmy z Jackiem nieco bałagan. Poszliśmy na krótki spacer. 
Ograł mnie w remika. Nie wiem dokładnie ile, ale dużo.
Chcieliśmy wybrać się do Ściegien k/Karpacza, do koleżanki. Niestety (dla nas) zjechała się akurat jej rodzinka, więc pomysł pozostanie niezrealizowany. Przynajmniej na razie.
Książka przeczytana.
A z boku w klatce siedzi sobie papużka falista zwana Jackiem. Kiedyś i ja miałam papużkę Dudusia, który w przeciwieństwie do Jacka był bardziej oswojony i chętnie siadał mi na ramieniu lub ręce. Ten stroni od towarzystwa, ale śpiewa jak należy ;P

wtorek, 8 lipca 2014

tęcza

Dzień 60
Wybraliśmy się z Jackiem na targ. Towarzyszyła nam bratanica Jacka Olka. Wyjeżdża dziś nad morze, po raz pierwszy tak daleko sama. Poszliśmy na lody, ale chyba w wyniku stresu rozbolał ją brzuch i dojadaliśmy loda za nią ;) 
Po powrocie pograliśmy z dziewczynami w remika, trzeba przyznać że z Oli zdolna bestia i zdarzyło jej się nas ograć. Kasia (druga z bratanic) nie grywała z nami wcześniej, więc korzystała z naszej pomocy. W międzyczasie zaczęło grzmieć, a nawet lać. Niezbyt długo i efektu specjalnego nie ma. Tzn. na zewnątrz, jak zawieje wietrzyk jest nieco przyjemniej. Mieliśmy to okazję odczuć przy okazji spaceru. Nawet na tle nieba dojrzałam tęczę. Osoby bardziej spostrzegawcze, powinni ujrzeć ją na zdjęciu.

Poczytałam 'Żółte cytrynki', które wypożyczyłam przed wyjazdem. Przyjemna lektura, którą szybko się czyta. Niewiele do końca zostało.

poniedziałek, 7 lipca 2014

podróż

Dzień 59
Pobudka o 5, żeby zdążyć się ogarnąć ze wszystkim. Wolę wstać wcześniej, żeby nie musieć się spieszyć. Jako kobieta, reumatyczka w dodatku, potrzebuję dużo czasu żeby się ze wszystkim wyrobić.Dzięki wczesnej pobudce na pociąg zdążyliśmy ;) Druga klasa, ale przedział 6-osobowy, klimatyzacja (!), wygodne siedzenia. Podróż upłynęła bezproblemowo i przyjemnie. Każde z nas poświeciło się swojej lekturze. Dojechaliśmy do Wrocławia, a potem przesiadka w PKS i przejazd do Strzelina. Upał niemiłosierny, ale jako wielbicielka ciepła nie będę narzekać ;P Na dworzec pks przyjechała po nas Monika, tj. szwagierka Jacka. Napiliśmy się kawusi, wszamaliśmy racuchy i musieliśmy odespać. Jestem już jako tako przytomna.
p.s. na fotce ratusz strzeliński. Widok z okna :) 

niedziela, 6 lipca 2014

prze wyjazdem

Dzień 58
Kwiatek dla mamci
Pojechaliśmy rano z Jackiem na dworzec po bilety, bo jutro może nie być czasu. Potem jeszcze do sklepu po zakupy na podróż i dla mamy. Zobaczyliśmy cudownego kwiatka i nie mogliśmy się oprzeć, żeby nie kupić. Z kaktusowatych, więc łatwy w opiece. 

Po obiadku dla oddechu obejrzeliśmy bajeczkę "Merida waleczna". Z wieczora pakowanie. Strasznie nie lubię tego zamętu przed podróżą, zawsze wydaje mi się że czegoś zapomnę. Kręcę się, szukam sama nie wiem czego.... W końcu udało mi się ogarnąć, walizka spakowana!

Siniak na kolanie zrobił się wielokolorowy. I dalej zachodzę w głowę skąd mi się wziął. 
Nadal cudownie gorąco ;D

sobota, 5 lipca 2014

u siostry

Dzień 57
Leżąc jeszcze w łóżeczku poczułam, że boli mnie kolano. Zadzieram nogę do góry, a tam siniak na całym kolanie i jeszcze krwiak. Nie mam zielonego pojęcia skąd się tam wziął. Później odkryłam jeszcze rankę na łokciu, również niewiadomego pochodzenia. Dziwne...

Po południu pojechaliśmy z Jackiem do drugiej z moich sióstr. Sister mi przerobiła spódniczkę, którą kupiłam kilka dni temu. Oglądaliśmy mecz przy piwku i żarełku różnej maści. Ledwo dycham z przejedzenia. Anka nie piwkowała i nas odwiozła do domku, nie musieliśmy więc się tłuc tramwajami :D

piątek, 4 lipca 2014

lato

Dzień 56
Dziś praca w domku. Potem musiałam załatwić pewną sprawę, a jeszcze później poszłam na urodzinki chrześniaczki Ali. Pojadłam, popiłam i się skołowaciłam ;P 
A w pogodzie ocieplenie... jest godzina 23:37, a termometr pokazuje 22 °C. Cudownie!

p.s. przy okazji dowiedziałam się jak zapisywać symbol stopni ;P Może kogoś zainteresuje artykuł: lukaszrokicki.pl

czwartek, 3 lipca 2014

tarta z jabłkami

Dzień 55
Rano jak zawsze pognałam na przystanek, ale tramwaj jakoś się nie zjawiał. Nagle mnie olśniło, że trwają wakacje i pewnie zmieniono rozkład. Rzeczywiście, olśnienie było bezbłędne. Ponieważ przez ostatni dni pracowałam w domu, to nie miałam okazji się o tym przekonać. Dobrze, że idę na urlop, bo z powodu zmiany musiałabym wcześniej wychodzić z domu, a tym samym rezygnować z jednej z drzemek ;P Jak już załapałam w czym rzecz zdecydowałam się na trasę alternatywną z przesiadką. I co mnie spotkało? Na przednim siedzeniu, na wprost mnie siedział pająk. Zwiałam czym prędzej. Brr

Nie wiem czy to przez świadomość zbliżającego się wolnego, przez ogólne zmęczenie, pogodę czy problemy, a może wszystko razem wzięte, ale trudno mi się skupić ostatnio. Jutro znów pracuję w domku, na moją prośbę szef pozwolił mi zostać w 4 ścianach. Fajnego mam szefa :D

W domku czekało na mnie tarta z jabłkami, w wykonaniu Jacka :D Pychotka! 

Potem wzięłam się za porządki. Od czasu do czasu wypada trochę powymiatać kurze ;P

środa, 2 lipca 2014

tłumnie

Dzień 54
Dziś w domu gwarnie i tłumnie. Przyjechała siostra z synem, jego dziewczyną i wnuczką oraz braciszek. Oczywiście im potowarzyszyłam i w efekcie do pracy usiadłam dopiero o 13. Skończyłam więc po 20... takie uroki pracy w domu. 

Wcześniej i tak musiałam pojechać do miejsca pracy na chwilę, w pewnej bardzo ważnej sprawie i miałam okazję poznać nowego psiaka szefostwa. Pies rasy rasy Akita Inu gabarytami przypomina niedźwiedzia ;D Wygląda jakby mógł zjeść wszystko co stanie mu na drodze, ale tylko polizał mi torebkę ;P W drodze powrotnej wstąpiłam też do biblioteki. Zbliża się urlop, więc jest szansa, że znajdę czas na czytanie :D A przy okazji, jeśli macie do polecenia jakąś lekką lekturę na lato, to proszę o sugestie.

Naprzemiennie świeciło dziś słońce i padał deszcz. 

wtorek, 1 lipca 2014

poranny spacer

Dzień 53
Większą część podstawówki spędziłam w sanatorium i właśnie tam miałam bierzmowanie. Dlatego dziś rano wyruszyliśmy z Jackiem do kościoła, w celu uzyskania odpowiedzi na pytanie, czy w księdze jest adnotacja dotycząca tegoż sakramentu. Lepiej się wcześniej upewnić, niż potem w biegu załatwiać formalności.  Szczególnie, że byłaby sposobność do załatwienia sprawy podczas urlopu, jedziemy bowiem w okolicach Cieplic, tj.  miejscowości w której zlokalizowane było sanatorium. Na szczęście wszystko gra, wpis jest na swoim miejscu. Przyjemnie było rano przespacerować się po Jasnych Błoniach. Pusto jeszcze, tylko ptaszki przechadzały się po trawce i skubały jej źdźbła. 

Po powrocie zabrałam się do pracy. Pisałam teksty na temat firmy przewozowej.