spotkanie

Dzień 89

Do końca pracy (w domu) zostało mi 1,5 godziny, kiedy zadzwonił telefon. Znajoma zajechała do Szczecina i miała wolną chwilę. Mieliśmy spotkać się za pół godziny. Zrobiłam więc przerwę w robocie, tym bardziej, że miałam chwilowy problem z internetem. Ekspresowe mycie głowy, suszenie i makijaż. Nawet się wyrobiłam. Towarzyszył mi Jacek i poszliśmy we trójkę do Galaxy na kawę. Pyszną mrożoną kawę, w wielkiej szklanicy. 

Po spotkaniu wstąpiliśmy na małe zakupy. Zajrzeliśmy też do Empiku, bo uwielbiam tamtejszy asortyment... książki, artykuły papiernicze, komponenty do tworzenia rękodzieła... cudo. Ponieważ w planach mam zużycie fioletowej farby do końca, to nabyłam dwa grube pędzle :) 

Przemieszczając się po Centrum Handlowym natknęliśmy się na jedną z podopiecznych TPG, która była tam ze swoją rodziną. TPG to Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym, gdzie przez kilka lat byłam wolontariuszką. Wspominam ten czas z sentymentem :) Niestety musiałam zrezygnować z wolontariatu. 

Po powrocie do domu wszamaliśmy obiad, po czym dokończyłam pracę.

kompot

Dzień 72

Szykujemy się na jednodniowy wypad nad morze. Wstąpiliśmy do marketu by zrobić drobne zakupy. Zmarzłam na dziale z jogurtami. Kupiliśmy owoce na kompot. Czarne porzeczki, czerwone porzeczki i jabłka. Kompot wyszedł smaczny. Kwaskowy, orzeźwiający, doskonale gasi pragnienie w ten upał :)

Jacek zrobił kawę mrożoną i deser z bitej śmietany i lodów. Zauważyłam, że przytyło mi się trochę. Muszę chyba ograniczyć słodycze. Nie będzie to łatwe....

Przeczytałam jedną z książek. 

Szef mi napisał, że firma mu się sypie beze mnie ;D Miło zostać docenionym, ale musi poczekać jeszcze tydzień. 

Nie jestem fanką Sylwii Grzeszczak, ale zacytuję słowa, które pasują do tych 100 szczęśliwych dni:

"Cieszmy się z małych rzeczy, bo wzór na szczęście w nich zapisany jest"